Herand: ’t is een bijzonder dorp, -- en dat is het!

Met een knipoog naar Dik Trom mag ik hier wat over ons dorp schrijven. Een dorp wat mij “gevangen” heeft, in de eerste plaats omdat het zo mooi gelegen is. Als je voor de eerste keer Herand binnenrijdt vanaf Utne, is het liefde op het eerste gezicht. Vredig genesteld in de baai, met uitzicht over de fjord en de bergen als rugdekking, het landschap wat zo goed onderhouden wordt, kortom een plaatje. Herand heeft in 2008 de landschapskultuurprijs gewonnen, zowel provinciaal als landelijk, en dat was uiteraard niet voor niets. De boeren en andere grondeigenaren hechten eraan om het kultuurlandschap in stand te houden, en dat zie je.
Ook de ca. 200 inwoners zijn een verhaal apart. Als gevolg van de geïsoleerde ligging gedurende vele eeuwen (de weg naar Jondal werd pas in 1965 geopend!) is er een (niet beklemmende!) gemeenschapszin. Er wordt nooit tevergeefs een beroep gedaan op elkaar, een belangrijk “bewijs” daarvoor is de jaarlijkse “vårdugnad” (voorjaarsschoonmaak), waarbij op de laatste zaterdag in april gemiddeld ca. 75 inwoners zich melden voor een dagje werken voor het dorp. Schilderwerk, snoeien, opruimen, repareren van winterschade aan de wandelpaden, enz. Tussen de middag samen warm eten in het Bedehus (rijstepap, met koffie en gebak toe) en het dorp en de omgeving is weer netjes voor de zomer.
Is er wel wat te beleven hier? Zeker! In de eerste plaats de natuur en de rust, verder is er een bloeiend verenigingsleven (zie onder “Lag og organisasjoner”) met vele activiteiten, er wordt momenteel (voorjaar 2009) hard gewerkt aan een permanente tentoonstelling over de historie van ons dorp (die in ieder geval 9000 jaar teruggaat in de geschiedenis) en het landschap, “kulturstien” (een schitterende wandelroute met informatieborden over natuur en kultuur), er wordt hard gewerkt aan een aantal nieuwe wandelroutes, de historische zaagmolen (“oppgangssaga”, op waterkracht) viert zijn 100-jarig bestaan dit jaar, er is een museum dat vertelt over de historie van het bouwen van boten (“båtbyggjarmuseum”), rotstekeningen uit het bronstijdperk (“helleristningar”), we hebben een pizzarestaurant ’s-zomers, ook hopen we weer iemand te vinden die van de zomer in de kiosk bij de jachthaven wil staan (een uitgelezen gelegenheid om kennis te maken met Herand; iets voor jou, misschien?), mogelijkheid om te vissen, te kanoën, te fietsen (kano’s en fietsen zijn te huur), en last but not least de vriendelijke mensen, die allen bereid zijn te helpen om een verblijf hier tot een beleving te maken.

Graag tot ziens in Herand!

Arjen L.H. Stolk / Tre Tradisjon Herand